Не горш за Пятра Мышыца

Панядзелак, Люты 19, 2018 0

Гультаі з грыбамі, шчупак «па-графску», кнышы і скавароднік, а таксама некалькі дзясяткаў унікальных рэцэптаў, водар смачных страў, незвычайныя гісторыі з мінулага… Трэці раз на Лідчыне адбыўся раённы конкурс традыцыйных страў «Спазнай смак сваёй кухні», які збірае не толькі калектывы клубных устаноў рэгіёна, але і шматлікіх гасцей з навакольных населеных пунктаў і іншых гарадоў.

Пазалетась гэты конкурс быў заснаваны тут, у Беліцы, летась убачыць разнастайнасць кулінарных вынаходніцтваў можна было ў аграгарадку Дворышча. Але сёлета конкурс ізноў вярнуўся ў Беліцу і ўжо на стала. Бо як зазначыла вядоўца Тамара Зенюкевіч, цяпер Беліца мае дакумент. Гаворка ідзе пра змешчаны ў Метрыцы Вялікага Княства Літоўскага ліст караля і вялікага князя Жыгімонта Аўгуста да ваяводы троцкага і інш. Мікалая Юр’евіча Радзівіла аб наданні каралеўскаму кухару Пятру Мышыцу дзвюх валок зямлі каля Беліцы. Такім чынам каралеўскі кухар стаў беліцкім земянінам (землеўладальнікам). А ці шмат каралеўскіх кухараў было зямянамі нашых краёў? Пытанне, канешне, да гісторыкаў, а для ўдзельнікаў конкурсу важным было адзначанае ў лісце вялікае майстэрства Пятра Мышыца, які змог заслужыць прызнанне караля ва ўмовах, калі ўвесь двор быў спешчаны італьянскай кухняй, заведзенай маці Жыгімонта Аўгуста каралевай Бонай. Ведай нашых, беліцкіх, ніякім там італьянцам не паддамося.

З самага рання ў мясцовай клубнай установе гучалі песні, а ля сталоў, накрытых вытканымі абрусамі і ручнікамі, завіхаліся жанчыны. Кожная прывезла з сабой незвычайныя рэцэпты страў, якія збіраліся ў вёсках роднай мясцовасці. Над глінянымі збаночкамі, патэльнямі і чыгункамі падымалася густая пара, а ад водараў, якія пранікалі ў кожны куток клубнай установы, галава ішла кругам. Хацелася паспрабаваць усё і адразу. Ветлівыя гаспадыні, рэкламуючы прысмакі, толькі распальвалі апетыт: запрашалі пакаштаваць стравы і нават крыўдзіліся, калі людзі трымаліся за жывот, бо наеліся.

ваверкакёдкікбеліцак

— Не верце таму, хто скажа, што посная ежа аднастайная, — усміхаючыся, заўважыла культарганізатар Тарноўскага Дома культуры Святлана Антонік. — Яна рознапланавая і багатая на смак. І каб даказаць гэта, мы ўзялі і зазірнулі ў скарбонку посных рэцэптаў графскага кухара Андрэя Багданца. Граф Маўрас валодаў не толькі маёнткам, вёскамі, але і ўласным млыном, на які прывозілі ўраджай з навакольных палёў. На кухні графскага кухара мука прысутнічала ў розных відах. Была пшанічная, жытняя, грэцкая, прасяная, аўсяная і нават гарохавая. Вось, напрыклад, бліны сялянскія «Вясёлка». У іх склад уваходзіць грэцкая, аўсяная, пшанічная мука. Фаршыраваны шчупак «па-графску» ўключае начынку адразу з трох розных каш, «бульбяшыкі па-тарноўску» прадстаўлены з капустай і грыбамі…

Нарэшце доўгачаканы момант — падвядзенне вынікаў і ўзнагароджанне пераможцаў — наступіў. Гарачыя спрэчкі спынілі галасаванне і колькасць набраных балаў. У выніку першае месца ў раённым фестывалі-конкурсе «Спазнай смак сваёй кухні» дасталося філіялу «Ваверскі Дом культуры», другое — філіялу «Бердаўскі цэнтр культуры і вольнага часу», трэцяе — філіялу «Ёдкаўскі Дом культуры».

Пры падвядзенні выні-каў адзін з членаў журы зазначыў:

— Калі нашыя продкі так харчаваліся ў пост, то якое багацце страў было ў іх у мясаед.

Што праўда так елі не ўсюды і не заўсёды, але тое, што на Лідчыне захаваная багатая кулінарная культура нашых продкаў і што ёй не дадуць прапасці і сысці ў нябыт, ёсць сёння бясспрэчны факт, як фактам ёсць і каларытная беларуская мова, якая гучала на працягу ўсяго фестывалю.

Паводле Вольгі Мацешы.

На здымках кулінары з Ваверкі, Ёдак і Беліцы.

У мясцінах Кіпрыяна Кандратовіча

Панядзелак, Люты 19, 2018 0

10 лютага сябры Саюза беларускіх пісьменікаў і лідскага ТБМ Станіслаў Суднік і Леанід Лаўрэш здзейснілі краязнаўчую паездку ў вёску Пагародна ў Воранаўскім раёне — пераемніцу двара Гародна, які належаў міністру абароны БНР генералу Кіпрыяну Кандратовічу. Мэтай паездкі было азнаёміцца з экспазіцыяй, прысвечанай генералу Кандратовічу, у тутэйшым школьным музеі. Заадно пісьменнікі правялі літаратурна-краязнаўчую сустрэчу з вучнямі школы. Леанід Лаўрэш распавёў пра гісторыю Гародна, пра яго знакамітых уладальнікаў, пра Кіпрыяна Кандратовіча. Станіслаў Суднік прачытаў баладу пра Тодара Нарбута, чый маёнтак быў недалёка.

залак

У экспазіцыі школьнага музея не так шмат матэрыялаў, прысвечаных К. Кандратовічу, але яе добра дапаўняе электронны архіў. Так, у гэтым архіве ёсць відэазапіс размовы настаўніцы школы з Рулько Ганнай Антонаўнай, былой пакаёўкай Кандратовічаў, стэнаграму якога Л. Лаўрэш аператыўна падрыхтаваў да друку.

Наш кар.

НАША СЛОВА № 7 (1366), 14 лютага 2018 г.

Панядзелак, Люты 19, 2018 0

На Верхнядзвіншчыне «Чытаем па-беларуску з Velcom»

Школьнікі з Верхня-дзвінска Ваня Вашкевіч і Кірыл Шульга сталі пераможцамі пер-шага этапe рэспубліканскага конкурсу «Чытаем па-белару-ску з Velcom».

Конкурс для вучняў 7-8 класаў прайшоў па ўсёй Бела-русі, а ініцыятарам яго стала кампанія Velkam пры падтрым-цы Міністэрства адукацыі Рэс-публікі Беларусь. З Віцебскай вобласці на конкурс было заяў-лена 265 відэа, і 30 удзельнікаў сталі яго пераможцамі. Кон-курсныя матэрыялы размяш-чаліся ў сацыяльных сетках-Вконтакте, Facebook або Instagram.

У складзе журы — рэда-ктар часопіса «Вясёлка» Ула-дзімір Ліпскі, пісьменніца Раіса Баравікова, спецыяліст Міні-стэрства адукацыі Ірына Бу-лаўкіна, акцёр і тэлевядовец Юры Жыгімонт, паэткі Каця-рына Масэ і Маргарыта Латы-шкевіч. На заключным этапе конкурсу, які пройдзе ў траўні бягучага года, пераможцы ма-юць шанец атрымаць смартфо-ны маркі Apple.

У прайшоўшую субо-ту, падчас сустрэчы з творчым дэсантам з Віцебска , у складзе якога былі сябры Саюза бела-рускіх пісьменнікаў — Уладзі-мір Папковіч, Галіна Сінякова, Алена Гінько і Аляксандр Піш-чык, ад імя раённай арганізацыі ГА»Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны» пера-можцам першага этапа спабор-ніцтваў рэспубліканскага кон-курсу «Чытаем па-беларуску з Velcom» былі перададзены дыскі з запісамі песень вядо-мых беларускіх музыкаў — Змі-цера Вайцюшкевіча і Лявона Вольскага.

А настаўніцы СШ № 2, дзе праходзіла сустрэча з пісь-меннікамі Віцебшчыны, Свят-лане Тадэвушаўне Антановіч уручаны дыскі з метадычнымі матэрыяламі «Гадуем белару-саў».

Валянціна Болбат,

ТБМ,

Верхнядзвінск.

 

ТЭКСТЫ ДА 11-й АГУЛЬНАНАЦЫЯНАЛЬНАЙ ДЫКТОЎКІ, рэкамендаваныя ГА “ТБМ імя Ф. Скарыны”

Чацвер, Люты 15, 2018 0

3-я УСТАЎНАЯ ГРАМАТА

Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Год назад народы Беларусі разам з народамі Расеі скінулі ярмо Расейскага царызму, які найцяжэй прыціснуў быў Беларусь, не пытаючыся народа, укінуў наш край у пажар вайны, якая чыста зруйнавала гарады і вёскі беларускія. Цяпер мы, Рада Беларускай Народнай Рэспублікі, скідаем з роднага краю апошняе ярмо дзяржаўнай залежнасці, якое гвалтам накінулі расейскія цары на наш вольны і незалежны край. Ад гэтага часу Беларуская Народная Рэспубліка абвяшчаецца незалежнаю і вольнаю дзяржавай. Самі народы Беларусі ў асобе свайго Устаноўчага Сойму пастановяць аб будучых дзяржаўных звязах Беларусі.

На моцы гэтага трацяць сілу ўсе старыя дзяржаўныя сувязі, якія далі магчымасці чужому ўраду падпісаць і за Беларусь трактат у Берасці, што забівае на смерць беларускі народ, дзелячы зямлю яго на часткі. На моцы гэтага ўрад Беларускай Народнай Рэспублікі мае ўвайсці ў адносіны з зацікаўленымі бакамі, прапануючы ім перагледзець тую часціну Берасцейскага трактату, якая датычыць Беларусі, і падпісаць мірную ўмову з усімі ваяваўшымі дзяржавамі.

Беларуская Народная Рэспубліка павінна абняць усе землі, дзе жыве і мае лічбавую перавагу беларускі народ, а ўласна: Магілёўшчыну, беларускія часткі Меншчыны, Гродзеншчыны (з Гроднам, Беластокам і інш), Віленшчыны, Віцебшчыны, Смаленшчыны, Чарнігаўшчыны і сумежныя часткі суседніх губерняў, заселеныя беларусамі.

Беларуская Народная Рэспубліка пацвярджае ўсе тыя правы і вольнасць грамадзян і народаў Беларусі, якія абвешчаны Устаўной граматай ад 9 сакавіка 1918 года.

Абвяшчаючы аб незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі, Рада яе пакладае свае надзеі на тое, што ўсе любячыя волю народы дапамогуць беларускаму народу ў поўнай меры здзейсніць яго палітычна-дзяржаўныя ідэалы.

Рада Беларускай Народнай Рэспублікі.

Дана ў Менску-Беларускім

24 сакавіка 1918 года.

Лідскае “Суквецце” ў Наваградку

Панядзелак, Люты 12, 2018 0

4 лютага 2018 года адбылася творчая паездка сяброў літаратурнага аб’яднання “Суквецце” пры “Лідскай газеце” ў першую сталіцу Вялікага Княства Літоўскага слаўны горад Наваградак.

У склад лідскаай дэлегацыі ўваходзілі старшыня літаб’яднання “Суквецце”, навуковы супрацоўнік Лідскага гістарычна-мастацкага музея пісьменнік Алесь Хітрун, намеснік старшыні Лідскай гарадской арганізацыі ТБМ імя Ф. Скарыны, бард Сяржук Чарняк і намеснік старшыні ТБМ, сябар Саюза беларускіх пісьменнікаў Станіслаў Суднік.

хітрункчарняккякзалак

Імпрэза адбывалася ў Наваградскім гістарычна- краязнаўчым музеі. З боку гаспадароў бралі ўдзел наваградскія літаратары, сябры ТБМ, у тым ліку старшыня Наваградскай суполкі ТБМ “Узвышша”, сябар Саюза беларускіх пісьменнікаў Святлана Абдулаева.

На пачатку прысутныя ўшанавалі хвілінай маўчання памяць вялікага беларуса Барыса Кіта, ганаровага грамадзяніна Наваградка, які днямі пайшоў у лепшы свет.

Затым слова атрымаў Алесь Хітрун. Алесь распавёў пра дзейнасць літаб’яднаня “Суквецце”, пра лідскіх аўтараў, пра найбольш знакавыя імпрэзы і публікацыі, прачытаў некалькі сваіх вершаў.

Станіслаў Суднік пачаў свой выступ з верша пра сустрэчу Адама Міцкевіча і Ігната Дамейкі ў Заполлі, якая ці была, ці не, але, запісаная ў вершы, не блага пачуваецца  ў літаратурнай прасторы. Прагучалі іншыя вершы.

Сяржук Чарняк пачаў свой выступ з песні на словы наваградскага паэта Самсона Пярловіча. Далей пайшлі і лірычныя, і патрыятычныя творы.

Гаспадары адказалі бліскучымі выступленнямі  настаўніцы наваградскай дзіцячай школы мастацтваў, Наталлі Норык і прыхільніка беларускай мовы Аляксандра Абадзінскага з Карэлічаў, які прачытаў свой верш і выканаў песню. А Наталля Норык выконвала глыбока лірычныя песні на словы Святланы Абдулаевай, а таксама шчучынскага паэта Рычарда Бялячыца з Гародні. Асабліва легла на сэрца песня “Маэстра, я чакала Вас”, хоць сама Наталля і адмаўляецца называцца кампазітарам ці нават бардам.

— Я проста спяваю вершы, — гаворыць яна.

 

Маэстра, я чакала Вас

 

Мяцеліца спраўляла баль

Пад зорным небам

                         ў чыстым полі

Тым познім вечарам раяль

Гучаў прыгожа, як ніколі.

 

Яднала музыка гасцей

І ўсім давала шанц сагрэцца,

Нібыта добры чарадзей,

Каханне стукалася ў сэрца.

 

Адведзены быў свечкам час,

Як сімвалам маёй надзеі.

Маэстра, я чакала Вас!

А Вы

        на клавішы глядзелі.

Святлана Абдулаева.

 

Лідскія творцы былі ў Наваградку першы раз, наваградцы ў Лідзе не выступалі ні разу. І гэта пры тым, што раёны суседнія, ад Ліды да Наваградка — 50 км.

Неўзабаве, 21 сакавіка, майстры і аматары прыгожага пісьменства будуць адзначаць Сусветны дзень паэзіі. Ёсць нагода для арганізацыі буйных паэтычных святаў, а таксама такіх вось творчых паездак.

Закончылася сустрэча агульным выкананнем песні «Колькі ў небе зор» на словы А. Шыдлоўскага. Песня  «Простыя рэчы» на словы Міхала Анемпедыстава прагучала ў памяць пра выдатнага паэта і чалавека.

На завяршэнне хочацца адзначыць надзвычай цёплую атмасферу, якую стварылі гаспадары свята.

Яраслаў Грынкевіч.

НАША СЛОВА № 6 (1365), 7 лютага 2018 г.

Панядзелак, Люты 12, 2018 0

Памёр найстарэйшы беларус свету і найстарэйшы сябар ТБМ

Барыс Кіт

1 лютага ў Франкфурце-на-Майне на 108-м годзе жыцця памёр вядомы беларускі дзяяч замежжа, грамадзянін ЗША, сябар ГА “ТБМ імя Ф. Скарыны” Барыс Кіт. Мы страцілі най-старэйшага сябра нашай арганізацыі. Для ўсіх беларусаў гэта — Чалавек-легенда. Ён быў адданы сваёй радзіме ва ўсе часы, у любой сітуацыі. Ён любіў Беларусь і хацеў, каб яна была свабоднай. Яго няпростае жыццё сведчыць: можна і трэба быць паслядоўным у сваіх поглядах, прынцыпах, незалежна ад абставін.

Яго моцная энергія сілкавала шмат каго, акрыляла і натхняла з-за акіяна аднадумцаў і паплечнікаў. Яго зорка будзе асвятляць шлях кожнаму сапраўднаму беларусу і дапаможа захаваць сістэму сапраўдных каштоўнасцей, у якой найважнейшае месца для яго займала родная беларуская мова.

Барыс Кіт нарадзіўся 6 красавіка 1910 года ў Санкт-Пецярбургу ў сям’і беларуса. Пасля рэвалюцыі з’ехаў на радзіму бацькі ў вёску Агароднікі Карэліцкага раёна, закончыў Наваградскую беларускую гімназію, Віленскі ўніверсітэт. Па адукацыі быў настаўнікам, былы дырэктар Віленскай і Наваградскай гімназій. Па вайне эміграваў у ЗША.

Барыс Кіт — амерыканскі навуковец, які зрабіў значны ўнёсак у сусветную астранаўтыку. Ён з’яўляецца суаўтарам падручніка па ракетным паліве Rocket Propellant Handbook (у суаўтарстве; Boris Kit, Douglas S. Evered), 1st ed. — New York: The Macmillan Company, 1960., якім дасюль карыстаюцца ў амерыканскіх універсітэтах.

Паводле Белстату, сярод мужчын на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь няма людзей, старэйшых за Барыса Кіта.

4 лютага адпяванні Барыса Кіта прайшлі ў Менску і Наваградку.

Светлая памяць і наша бясконцая ўдзячнасць слыннаму сыну Беларусі!

Не маўчы! Не бяздзейнічай!

Серада, Люты 7, 2018 0

Напрыканцы 2017 года ў Менску накладам 5000 асобнікаў (большым, чым дзяржаўны “Родны край”) выйшаў насценны каляндар для дзяцей “Не маўчы па-беларуску”. Каляндар паспяхова разышоўся. Спроба знайсці яго ў студзені прывяла да таго, што ўдалося выявіць два асобнікі толькі ў кнігарні на К. Маркса па цане 8 рублёў з нечым.

не маўчык

Разышоўся каляндар не толькі па Менску. Сябар Ёдкаўскай суполкі Лідскай арганізацыі ТБМ Віталь Карабач за свае грошы купіў каля двух дзясяткаў асобнікаў календара і раздаў па дзіцячых і проста беларускіх  установах горада: у дзіцячую паліклініку, дзіцячаую бальніцу, школу мастацтваў, дом рамёслаў, музычную школу, кавярню «Тутака», Цэнтральную кавярню, школы горада.

Канкрэтны адказ на пытанне, што можа просты сябар ТБМ? Узяў ды падарыў беларускія календары. І хоць мо каму з “рускага свету” той падарунак не да губы, але час, калі беларусы маўчалі, сыходзіць. Няхай прывыкаюць да нашага голасу і да нашай мовы.

Наш кар.

На здымку: Віталь Карабач каля кавярні “Тутака”.

НАША СЛОВА № 5 (1364), 31 студзеня 2018 г.

Серада, Люты 7, 2018 0

155 гадоў таму назад — 1 лютага 1863 г. — Літоўскі правінцыйны камітэт заклікаў усіх ліцвінаў узяцца за зброю, Беларусь паўстала

1 лютага 1863 г. Літоўскі правінцыйны камітэт заклікаў усіх «ліцвінаў» узяцца за зброю і падтрымаць паўстанне ў Польшчы. Абвяшчаўся Часовы правінцыйны ўрад Літвы і Беларусі.

13 лютага 1863 г. у Шаўры да Людвіка Нарбута прыбыў ганец Вiленскага камiтэта з загадамi, адным з загадаў Людвiк прызначаўся вайсковым начальнiкам Лiдскага павета. Атрымаў ён i загад пра пачатак паўстання.

Нядоўга доўжылася падрыхтоўка да ад’езду, усё ўжо было гатова. Перад ад’ездам сабралася ўся вялiкая сям’я Нарбутаў. Людвiк быў апрануты ў старую камiзэльку, падбiтую аўчынай, i ўзброены рэвальверам, на баку вiсела старая каўказская шабля. Сястра Тэадора ўручыла яму харугву, вышытую ўласнымi рукамi, а ён перадаў ёй манiфест Камiтэта для ксяндза з Начы, каб заўтра прачытаць вернiкам. Людвiк захоўваў поўны спакой i пасля дабраславення бацькамi i развiтання з маладой жонкай i сваякамi, у суправаджэннi брата Баляслава i шасцi блiзкiх паплечнiкаў — сяброў маладосцi i сялян роднага маёнтка — з’ехаў з хаты. Праз некалькi кiламетраў ад хаты, у Салапацiскiм лесе, каля Эйшышскага гасцiнца, аддзел спынiўся — тут было месца збору паўстанцаў.

У першы лагер нарбутаўцаў, заложаны за тры вярсты ад Начы, у ноч з 13 на 14 лютага з групай у сем чалавек прыйшоў Леў Краiнскi з Грышанiшак.

Назаўтра, 14 лютага, сястра Тэадора прыехала да нацкага пробашча ксендза Готаўта i перадала яму манiфест. Готаўт у той жа дзень зачытаў манiфест паўстанцаў.

Паўстанне на землях былога Вялікага Княства Літоўскага перайшло ва ўзброеную фазу.

Паседжанне Рады ТБМ

Панядзелак, Студзень 29, 2018 0

21 студзеня ў Меску прайшло паседжанне Рады ТБМ. Рада разгледзела наступныя пытанні:

  1. Святкаванне 100-гадовага юбілею БНР.
  2. Справаздача старшыні ТБМ за 2017 г.
  3. Абмеркаванне і прыняцце плана дзейнасці ТБМ на 2018 г.
  4. Аб фінансавым становішчы арганізацыі.
  5. Прыняцце Пастановы аб памеры штогадовых складак.
  6. Прыняцце звароту да ўдзельнікаў мясцовых выбараў.
  7. Аб зменах у рэдкалегіі газеты «Наша слова».
  8. Рознае.

 

Рада разгледзела тактыку дзейнасці ТБМ падчас падрыхтоўкі і святкавання 100-годдзя БНР. У прыватнасці аргкамітэт начале з Радзімам Гарэцкім увайшоў у агульнанацыянальны аргкамітэт. Асобна ТБМ запланавала выдаць паштоўку да 100-годдзя БНР, выпусціць два сакавіцкія нумары “Нашага слова”, прысвечаныя БНР, мясцовым арганізацыям рэкамендована арганізаваць шэраг мерапрыемстваў па ўсёй Беларусі. Так ад спадара Навумчыка паступіла прапанова апублікаваць у “Нашым слове” сцэнар школьнага свята да 100-годдзя БНР.

Падчас абмеркавання Плана на 2018 год было разгледжаена пытанне аб узнагародзе ТБМ. Рада згадзілася з неабходнасцю ўвядзення такой узнагароды і даручыла Сакратарыяту прапрацаваць дэталі.

Рада павысіла з 1 ліпеня 2018 года памер штогадовых складак, які не мяняўся ўжо тры гады, і абавязала мясцовыя арганізацыі актывізаваць збор складак з усіх сяброў ТБМ.

Рада прыняла зварот да ўдзельнікаў мясцовых выбараў.

Рада ўвяла сябра Рады Людвіку Таўгень у склад рэдкалегіі газеты “Наша слова”.

У “Розным” увагі заслугоўвае спавешчанне Валянціны Раманцэвіч пра існаванне розных лінгвістычных канфігурацый у сённяшнім беларускім грамадстве:

— афіцыйная дзяржаўная лінгвістычная сістэма;

— лінгвістычная сістэма каталіцкага касцёла;

— лінгвістычная сістэма праваслаўнай царквы;

— ці то сістэма мовы ці сістэма слэнгаў, якая ўжываецца ў моладзевым асяроддзі, у т.л. на курсах “Мова нанова”.

А як быць школьніку? Як пісаць у сачыненні: Езус, Іісус ці Ісус? Калі настаўніца не выправіць памылку?

Спадарыня Валянціна прапанавала правесці на ўзро-ўні Акадэмі навук адпаведкую канферэнццыі па стандартызацыі лінгвістычных сістэм.

Наш кар.

Беларусам я завуся, родным краем ганаруся!

Панядзелак, Студзень 29, 2018 0

13 студзеня каманды вучняў СШ № 11 г. Ліды,  Крупаўскай сярэдняй школы і Бердаўскага дзіцячага садасярэдняй школы  Лідскага раёна  былі запрошаны на ўрачыстае ўзнагароджанне пераможцаў анлай-гульні «Беларусам я завуся,  родным краем ганаруся»  ў Казлоўшчынскую СШ Дзятлаўскага раёна.

З мэтай фарміравання грамадзянскасці і патрыятызму асобы, засваення агульначалавечых гуманістычных каштоўнасцей, культурных, духоўных традыцый беларускага народа з 27 лістапада па 3 студзеня ДУА «Казлоўшчынская сярэдняя школа» была арганізавана online-гульня «Беларусам я завуся, родным краем ганаруся». Удзельнікамі гульні сталі 32 каманды 5-7 класаў з трыццаці адной установы адукацыі Гарадзенскай вобласці, у тым ліку дванаццаць каманд з Лідскага раёна, і адна каманда з установы адукацыі Берасцейскай вобласці.

На працягу пяці тыдняў знаёмства ўдзельнікаў гульні было віртуальным. Каманды выконвалі заданні на пяці прапанаваных этапах: «За смугою стагоддзяў», «Беларусь у імёнах і падзеях», «Гонар сучаснай Беларусі», «Падарожжа па Беларусі», «Традыцыі, абрады і кухня Беларусі».

13 студзеня ў шосты школьны дзень Казлоўшчынская сярэдняя школа сабрала пераможцаў online-гульні «Беларусам я завуся, родным краем ганаруся» на Калядную сустрэчу. Гасцямі свята сталі  чатыры каманды пераможцы  Лідскага раёна: дзве каманды сярэдняй школы № 11 г. Ліды «Патрыёты краіны» і «Суквецце», Крупаўскай сярэдняй школы «Зорачкі», Бердаўскага дзіцячага сада-сярэдняй школы «Адмыслоўцы».

крупавакдранікік

Вучні і педагогі ўстановы адукацыі прывіталі гасцей па народных звычаях добрымі словамі, песняй «Запрашаем у госці да нас!» і хлебам-соллю. Зберагаючы традыцыі спадчыны, гасцям прапанавалі адну з самых вядомых і любімых страў беларускай кухні — дранікі.

Падчас бліц-апытвання «Давайце пазнаёмімся!» кожная каманда расказала пра мясцовасць і школу, з якой прыехала, звярнуўшы асаблівую ўвагу на гістарычную спадчыну сваёй малой радзімы.

Выказваючы ўражанні ад online-гульні, удзельнікі каманд адзначылі, што самымі цікавымі былі заданні «Неафіцыйныя сімвалы гарадоў» і «Карта знакамітых аб’ектаў»; найбольш запомніўся этап «Традыцыі, абрады і кухня Беларусі»; на выкананне аднаго этапу гульні каманда затрачвала адзін тыдзень. Самым складаным для ўсіх каманд было заданне «Словы з вершаў».

Па дапамогу пры праходжанні этапаў гульні вучні звярталіся да сваіх настаўнікаў беларускай мовы і літаратуры, гісторыі, геаграфіі, музыкі, мастацтва і нават фізічнай культуры і здароўя.

Кіраўнікоў каманд гэтая гульня натхніла на стварэнне сваіх online-гульняў і праектаў.

Дыпломамі II ступені былі ўзнагароджаны каманды «Патрыёты краіны» сярэдняй школы № 11 г. Ліды (кіраўнікі К.В. Валынец, С.Л. Бяляўская), каманда «Зорачкі» Крупаўскай сярэдняй школы (кіраўнік С.С. Кашлей), каманда «Адмыслоўцы» Бер-даўскага дзіцячага сада-сярэдняй школы (кіраўнік Г.А. Альшэўская). Дыплом III ступені атрымала каманда «Суквецце» сярэдняй школы № 11 г. Ліды (кіраўнік Анашкевіч Н.М.).

Беларускія песні, гульні, танцы, падрыхтаваныя вучнямі, педагогамі школы і работнікамі мясцовага Дома культуры, стварылі непаўторную святочную атмасферу ў гэты дзень.

Напрыканцы свята, перадаючы па коле калядную зорку, удзельнікі мерапрыемства пажадалі адзін аднаму шчасця, здароўя, дабрабыту, міру, спакою і цудаў.

А ў адрас арганізатараў  online-гульні «Беларусам я завуся, родным краем ганаруся» і Каляднай сустрэчы вучні і настаўнікі Лідскага раёна выказваюць словы падзякі і захаплення, спадзяючыся на тое, што на наступны год у нас таксама з’явіцца магчасць прыняць удзел у наступным этапе гульні.

Наталля Анашкевіч, настаўніца СШ № 11 г. Ліды.