НАША СЛОВА № 43 (1402), 24 кастрычніка 2018 г.

Аўторак, Кастрычнік 30, 2018 0

Урад рыхтуе першы кодэкс законаў на дзвюх мовах

Міністр адукацыі Беларусі Ігар Карпенка выказаў спадзеў, што неўзабаве на разгляд Палаты прадстаўнікоў будзе пададзены праект Кодэксу законаў аб адукацыі.

— Міністэрства не з’яўляецца суб’ектам, які мае права самастойна ўносіць законапраекты ў Палату прадстаўнікоў. Гэта прэрагатыва Савета Міністраў. Адтуль нам ужо чатыры разы вярталі праект Кодэксу з рознымі заўвагамі. Але я спадзяюся, што на цяперашнюю сесію дакумент усё ж трапіць, — сказаў Карпенка.

Праект Кодэксу аб адукацыі падрыхтаваны як рабочы дакумент толькі на расейскай мове. Аднак міністр Кар-пенка некалькі разоў заяўляў, што канчатковы варыянт Кодэксу будзе перададзены для разгляду дэпутатам на дзвюх мовах: беларускай і расейскай.

Калі так атрымаецца і дэпутаты яго ўхваляць, то, паводле старшыні ТБМ дэпутата Алены Анісім, гэта будзе пер-шы кодэкс, які Палата прадстаўнікоў за ўвесь час свайго існавання прыме на дзвюх мо-вах.

 

20 кастрычніка беларускія хрысціянскія дэмакраты паведамілі, што сумесна з Аленай Анісім ініцыююць прыняцце новага Закона аб адукацыі. Адно з найважнейшых палажэнняў законапра-екту — рэальнае раўнапраўе беларускай і расейскай моваў у сферы адукацыі.

Альтэрнатыўны законапраект, на думку старшыні Таварыства беларускай мовы Алены Анісім, можа паскорыць прыняцце Кодэксу аб адукацыі.

— Інфармацыя пра тое, што грамадскасць рыхтуе свой законапраект, на мой погляд, можа падварушыць чы-ноўнікаў. Не выключаю, што яны за тыдзень усё даробяць. Тут жа галоўнае, каб яно было на карысць, а не ў піку. Не пра суперніцтва ідзе гаворка, а пра якасць і пра справу, — сказала спадарыня Анісім.

Уладзімір Глод.

Радыё Свабода. 

НАША СЛОВА № 42 (1401), 17 кастрычніка 2018 г.

Аўторак, Кастрычнік 23, 2018 0

30 гадоў таму назад прайшоў устаноўчы сход Беларускага Народна Фронту “Адраджэньне”

Арганізацыйны камітэт БНФ за перабудову «Адра-джэньне» ўтвораны 19 каст-рычніка 1988 г. па прапанове Зянона Пазьняка на ўстаноў-чым сходзе Беларускага гісто-рыка-асветнага таварыства па-мяці ахвяр сталінізму «Марты-ралог Беларусі», заснавальні-камі якога выступілі Саюз пісь-меннікаў Беларусі, Саюз кіне-матаграфістаў Беларусі, Саюз мастакоў Беларусі і рэдакцыя газеты «Літаратура і мастац-тва». На сходзе ў менскім Доме кіно (цяпер Касцёл Святога Сымона і Святой Алены) пры-сутнічалі каля 400 чал.- твор-чая, навуковая і тэхнічная інтэ-лігенцыя, рабочыя, моладзь з аб’яднанняў «Талака» і «Тутэй-шыя». У Аргкамітэт увайшлі Рыгор Барадулін, Алег Бела-вусаў, Васіль Быкаў, Алесь Бяляцкі, Анатоль Варава, Він-цук Вячорка, Ніл Гілевіч, Ана-толь Грыцкевіч, П. Дзмітрук, Юрый Дракахруст, Міхаіл Ду-бянецкі, Алесь Емяльянаў, Вя-часлаў Жыбуль, Уладзімір Ко-нан, Яўген Кулік, Мікола Купа-ва, Адам Мальдзіс, Аляксей Марачкін, Валерый Маслюк, Зянон Пазьняк, Пімен Панчан-ка, Пятро Садоўскі, Алесь Су-ша, Сымон Свістуновіч, Кас-тусь Тарасаў, Міхась Ткачоў, Алег Трусаў, Генадзь Тумаш, Iгар Чарняўскі, Міхась Чар-няўскі, Яўген Шунейка, Васіль Якавенка, пазней па рэкамен-дацыі апошняга кааптаваны А. Жураўлёў.

Аргкамітэт з’яўляўся калегіяльным органам. 11.11. 1988 Аргкамітэт прыняў адоз-ву «Да грамадзян Беларусі», у якой акрэсліў палітычную пазі-цыю руху і заявіў, што БНФ «падтрымлівае распачатую лепшымі сіламі КПСС перабу-дову грамадства на прынцы-пах дэмакратыі і гуманізму», «выступае за дэмакратыю… супраць манаполіі ўлады бюра-кратычных сіл», «за рэальны суверэнітэт Беларусі, абвеш-чаны Канстытуцыямі БССР і СССР», «за падпарадкаванне эканомікі інтарэсам чалавека, за сацыяльную справядлівасць, за непарушнасць правоў чала-века, за прававую дзяржаву, …, за адраджэнне і дзяржаў-насць беларускай мовы».

Вікіпедыя. 

 

НАША СЛОВА № 41 (1400), 10 кастрычніка 2018 г.

Аўторак, Кастрычнік 16, 2018 0

“Наша слова” № 1400

Дарагія сябры “Нашага слова”!

У кастрычніку нам удалося захаваць і нават палепшыць сітуацыю за выключэннем Гомельскай вобласці. Сам Гомель трымаецца, падрасла падпіска ў Буда-Кашалёве, але нешта здарылася ў Жыткавічах. На жаль нам не хапіла 14 асобнікаў, каб ізноў пераадолець лічбу 800. І хоць некаторыя раёны далі значнае павелічэнне падпіскі, гэтага аказалася мала.

Верасень Кастрычнік

Берасцейская вобласць:

Баранавічы р.в.       14    15

Бяроза р.в.                8      7

Белаазёрск р.в.         —       —

Бярэсце гор.             6      7

Ганцавічы р.в.          —       —

Драгічын р.в.           —       —

Жабінка р.в.             —       —

Іванава р.в                1       1

Івацэвічы р. в.          3       4

Камянец р.в.             1       1

Кобрын гор.             2       2

Лунінец гор.             2       2

Ляхавічы р.в.            1       1

Маларыта р.в.          1       1

Пінск  гор.                7       7

Пружаны р.в.           5       4

Столін р.в.                —        —

Усяго:                     51      52

НАША СЛОВА № 40 (1399), 3 кастрычніка 2018 г.

Панядзелак, Кастрычнік 8, 2018 0

Лідскі ультрамарафон

28 — 30 верасня ў Лідзе прайшоў другі этап Міжнароднага фестывалю-ультрамарафону «Самапераадоленне». Ідэолагам і асноўным арганізатарам Лідскага ультрамарафону выступае старшыня Лідскай арганізацыі ТБМ, рэка-рдсмен Беларусі Лявон Анацка. Актыўны ўдзел бяруць Лідскі спорткамітэт Лідская дзіцячая спартыўная школа № 2.

Месцам правядзення  другога этапу стала лыжаролерная траса ля Кургана Неўміручасці. 28 верасня ў 12 гадзін стартавалі тыя, хто прыняў рашэнне бегчы 24 і 48 гадзін. І такіх аказалася 15 чалавек. Гэта прадстаўнікі Беларусі, Расіі і Украіны. У іх ліку і двое лідзян: Леанід Анацка і Алег Салянік.

 

Нягледзячы на не вельмі спрыяльнае для бегу надвор’е, удзельнікі ультрамарафону выйшлі на старт з добрым настроем. Як яны самі растлумачылі, для бегу дрэнных умоў не бывае.

Яшчэ пяць ультрамарафонцаў далучыліся ў дзевяць гадзін вечара 29 верасня. Яны беглі 12 гадзін.

Першы этап Міжнароднага фестывалю-ультрамарафону «Самапераадоленне» быў праведзены ў Лідзе напачатку сакавіка. Тады яго ўдзельнікамі сталі каля 20 чалавек з Беларусі, Расіі, Украіны, Малдовы і Польшчы.

На момант здачы газеты ў друк удалося атрымаць папярэднія вынікі.

У забегу на 48 гадзін першае месца заняў Пётр Рагойша з Беларусі з вынікам 288, 853 км. На другім месцы — Лявон Анацка з Ліды з вынікам 261, 989 км. На трэцім месцы — Барыс Дзюкін з Расіі з вынікам 261, 204 км. У забегу на 24 гадзіны першае месца заняў Юрый Чарнашэй з Рэчыцы з вынікам 184, 190 км.

Паводле Лідскага ТБ.

Здымкі Лідскага ТБ.

НАША СЛОВА № 39 (1398), 26 верасня 2018 г.

Панядзелак, Кастрычнік 1, 2018 0

26 верасня — Еўрапейскі дзень моў

Папа Францішак на зямлі ВКЛ

22 верасня ў 10.35 па мясцовым часе самалёт з Папам Францішкам на борце прызям-ліўся ў аэрапорце Вільні. Пры-вітаць Пантыфіка прыбыла прэзідэнт Летувы Даля Гры-баўскайтэ. Былі выкананы гім-ны Святога Пасаду і Летувіскай Рэспублікі. З боку Каталіцкага Касцёла Святога Айца прыві-таў старшыня каталіцкіх біс-купаў у Літве мітрапаліт ві-ленскі арцыбіскуп Гінтарас Грушас.

Пасля прывітальнай цырымоніі Папа праехаў вулі-цамі Вільні ў прэзідэнцкі па-лац, дзе правёў сустрэчу з Да-ляй Грыбаўскайтэ.

На сустрэчу з Панты-фікам у старажытную сталіцу ВКЛ 22 верасня прыбыло каля 30 тысяч чалавек, з якіх больш за паўтысячы – з Беларусі.

Пасля малітвы ў Вост-рай браме Папа прыехаў на плошчу перад Віленскай катэ-драй. Моладзь сустракала Святога Айца гімнам «Езус Хрыстус – мая надзея», напі-саным спецыяльна да гэтай падзеі. Пасля перад Панты-фікам выступілі прадстаўнікі моладзі.

23 верасня Папа Рым-скі прыбыў у Коўню, дзе цэле-браваў св. Імшу для сабраных у парку Сантакос. Прывітаць Пантыфіка сабралася каля 100 тысяч чалавек, сярод якіх і больш за 800 святароў.

Святую Імшу канцэ-лебравалі арцыбіскуп Ліангі-нас Вірбалас, біскуп Каўнаса, і арцыбіскуп Гінтарас Грушас, старшыня літоўскага епіска-пату, больш за 30 біскупаў з Літвы і прылеглых краін, а так-сама больш за 800 святароў з Літвы, Польшчы, Беларусі, Латвіі, Расіі, Ісландыі і інш.

Апошнім пунктам, па-дарожжа Папы па Летуве было наведванне Музея акупацыі і барацьбы за свабоду, які раз-мяшчаецца ў даўняй сядзібе КДБ у Вільні.

catolic.by.

 

НАША СЛОВА № 38 (1397), 19 верасня 2018 г.

Панядзелак, Верасень 24, 2018 0

Спрэчнае і бясспрэчнае

17 верасня

17 верасня 1939 года згодна з савецка-нямецкім пак-там Молатава-Рыбентропа Чырвоная армія пераступіла межы Рэчы Паспалітай. Напад Савецкага Саюза ў Польшчы ацэньваецца адназначна нега-тыўна, як нож у плечы, для дзяржавы, якая на той час вая-вала з гітлераўскай Германіяй. Аднак беларуская гістарыя-графія не так адназначна ацэ-ньвае гэтую падзею. На пы-танні Юркі Ляшчынскага адка-заў прафесар Валянцін Мазец з Інстытута гісторыі нацыяна-льнай Акадэміі Навук у Мен-ску.

— Што абазначае 17-га верасня для беларусаў, што — для палякаў? Для беларусаў не толькі як нацыі, але і як для дзяржавы?

Валянцін Мазец:

— Для беларусаў як дзяржавы найперш 17 верасня непарушна звязана з падзеямі 1921 года — заключэннем Рыж-скага міру. Менавіта тады без удзелу беларусаў, без удзелу якой-кольвек дэлегацыі ад дзвюх інстытуцый — і Рады БНР і Савецкай Сацыялістыч-най Рэспублікі Беларусь — без іх удзелу, быў заключаны Рыж-скі мір. І там інтарэсы Беларусі як дзяржавы не былі ўлічаны. Проста частка тэрыторыі фар-мальна заставалася незалежнай і ўваходзіла ў склад СССР. Але ў БССР гэта фікцыя была, а не незалежнасць. Рэальнай сама-стойнасці БССР не мела, каб яна была, то тады б змаглі ад-бараніць тэрытарыяльную цэ-ласнасць. Што самае паказа-льнае — калі ў 1919 годзе была  маніфестам абвешчана Савец-кая Сацыялістычная Рэспублі-ка Беларусь, то тэрытарыяль-на яе азначаныя межы супадалі з межамі, якія вызначаліся ў 1918 годзе, калі абвяшчалася Беларуская Народная Рэспуб-ліка. І Урад БНР Ластоўскага і Урад Чарвякова безумоўна хацелі адстаяць тэрытарыяль-ную цэласнасць этнічнай Бела-русі, дзяржаўнага ўтварэння, але іх праігнаравалі. Кіраўнік расейскай дэлегацыі на перамо-вах Чычэрын заявіў, што бела-русаў дапускаць за перамоўны стол ні ў якім разе нельга, таму што яны сапсуюць усю пад-рыхтаваную палітычную кам-бінацыю. Беларусаў як суб’ект міжнароднай палітыкі ніхто пад увагу не браў. Таму для бела-рускай дзяржавы 17-га верас-ня было актам гістарычнай справядлівасці. А вось для звычайных людзей, якія жылі на гэтай тэрыторыі… І палякі, і непалякі, якія жылі на гэтай тэрыторыі, пасля гэтага ў зна-чнай частцы сваёй у Заходняй Беларусі зазналі рэпрэсіі, вы-сылкі ў аддаленыя раёны Са-вецкага Саюза, у Сібір і іншыя месцы.

— Польшча і палякі ацэ-ньваюць адназначна адмоўна 17-га верасня, як падзел Поль-шчы паміж фашыстоўскай Германіяй і Савецкім Саюзам. Для беларусаў гэта не ёсць такім адназначным, для бела-русаў гэта было ўсё ж уз’яд-нанне ў адну дзяржаву.

— Гэта было сапраўды ўз’яднанне ў межах адной тэ-рыторыі. Я сам родам з Заход-няй Беларусі, з-пад Ваўкавы-ска. А вось мае сябры, якія жылі з іншага боку мяжы, з-пад Койданава, прыкладам, яны расказвалі, што пасля 1921 года частка іх сям’і апынулася ў Польшчы, а частка па іншы бок мяжы — у Савецкай Бела-русі. І каб схадзіць да сваякоў даводзілася даволі часта пра-сіць дазволу, гэта была проста недарэчнасць нейкая. У нека-торых месцах атрымалася, што мяжа нават падзяліла вёскі на часткі лініяй мяжы.

— Ці межы сённяшняй Беларусі былі б такімі як ця-пер, каб не было гэтага акту уз’яднання ў 1939 годзе?

— Нельга абмяжоўвацца толькі той падзеяй. Рэч у тым, што не трэба забывацца, што 17 верасня адбывалася ва ўмо-вах Другой сусветнай вайны. І толькі ад 17 верасня 1939 года мала што залежала, бо літара-льна праз паўтары гады адбыў-ся напад фашыстоўскай Гер-маніі на Савецкі Саюз. І тут адна несправядлівасць пацяг-нула за сабой іншую неспра-вядлівасць. Як гэта бывае ў вя-лікай геапалітычнай гульні, адно чапляе другое і прыво-дзіць да канфлікту. Яшчэ адна несправядлівасць — культурны і палітычны цэнтр Заходняй Беларусі Вільня кіраўніцтвам СССР была перададзена Літве. Хоць сам Сталін прызнаваў, што ў Вільні і Віленскім краі на момант перадачы тагачас-ныя літоўцы-летувісы складалі меншасць. Але інтарэсы наро-даў не браліся ў разлік.

— Многія гісторыкі лічаць, што каб не было гэта-га ўз’яднання беларускіх зя-мель, то сёння пра Беларусь застаўся б толькі ўспамін.

— Гісторыя не можа мець умоўнага ладу. Яна разві-ваецца па сваіх законах. У нас была цікавая дыскусія ў Інсты-туце Польскім, і адзін з прад-стаўнікоў польскіх навуковых колаў казаў: калі б усе беларус-кія землі ўвайшлі ў склад По-льшчы, то не было б рэпрэсій 1937-1938 гадоў. На што мае калегі сказалі, што тады б не было і Беларусі. Таму што да моманту 1939 года ў выніку палітыкі асіміляцыі бальшыня беларускіх не толькі палітыч-ных, але і культурна-асветных установаў, у тым ліку і ў шко-лах, ужо перастала існаваць. Адбывалася палітыка цэнтра-лізацыі і ўніфікацыі ва ўсіх сферах жыцця. Ніякіх гаран-тый правоў нацыянальных меншасцяў пасля 1921 года не было. Так што з гледзішча дзяржаўных інтарэсаў Бела-русі акт 17-га верасня быў справядлівым.

Беларускае Радыё Рацыя.

НАША СЛОВА № 37 (1396), 12 верасня 2018 г.

Серада, Верасень 19, 2018 0

Дарагія сябры “Нашага слова”!

У верасні месяцы нам удалося некалькі выправіць сітуацыю. Падпіска вырасла на 200 асобнікаў, але ў гэтым ёсць заслуга толькі рэдакцыі газеты і некалькіх перадавых арганізацый. У цэлым па краіне сітуацыя застаецца вельмі складанай. На чуць-чуць падрасла падпіска ў Берасцейскай, Віцебскай, Магілёскай абласцях, а ў Гомельскай нават упала

Ліпень Верасень

Берасцейская вобласць:

Баранавічы р.в.       12    14

Бяроза р.в.                3      8

Белаазёрск р.в.         —       —

Бярэсце гор.             6      6

Ганцавічы р.в.          —       —

Драгічын р.в.           —       —

Жабінка р.в.             —       —

Іванава р.в                1       1

Івацэвічы р. в.          3       3

Камянец р.в.             1       1

Кобрын гор.             2       2

Лунінец гор.             2       2

Ляхавічы р.в.            2       1

Маларыта р.в.          1       1

Пінск  гор.                7       7

Пружаны р.в.           5       5

Столін р.в.                —        —

Усяго:                     45      51

НАША СЛОВА № 36 (1395), 5 верасня 2018 г.

Панядзелак, Верасень 10, 2018 0

1 верасня — Дзень ведаў

Радзіма, Бацькаўш-чына, Мова — з гэтымі галоў-нымі словамі распачаўся новы навучальны год.

1 верасня на ўрачыс-тую лінейку ў 23 менскую бе-ларускамоўную гімназію пры-быў павіншаваць навучэнцаў акадэмік НАН Аляксандр Лу-кашанец.У гімназіі вучацца дзеці прадстаўнікоў творчай інтэлігенцыі, лекараў, святароў  і  ўсіх тых, хто прагне даць на-шчадкам грунтоўнае і свядо-мае выхаванне.

— Сёння адначасова з нашай лінейкай распачынаецца свята беларускага пісьменства і друку  ў Іванаве. Няхай род-нае слова асвячае ваш шлях па жыцці, натхняе  і падтрымлівае вас! — сказаў А.А. Лукашанец.

Дырэктар гімназіі  Ірына Леанідаўна Пасюкевіч пажадала вучням быць  старан-нымі, паспяховымі, упэўненымі ў сабе.

Старшыня апякун-скай рады гімназіі спадарыня Крысціна Вітушка перадала пажаданні добрага здароўя і пачуцця гумару, без якога не магчыма адолець  усе ступені адукацыі.

— Мы -адзіная сям’я. Наша гімназія — гэта частачка малой радзімы. Будзем любіць і шанаваць яе, і адзін аднаго! — сказала Крысціна Уладзімі-раўна.

Самыя маленькія прывіталі новых сяброў і ба-цькоў вершамі. На свяце гучалі  песні на чатырох мовах свету. Старшакласнікі спявалі пра тое, як яны моцнымі веда-мі,чыстымі сэрцамі і працай ад-новяць нашу краіну, а потым выпусцілі ў неба рознакаля-ровыя балонікі — сімвал іх мараў. У класах дзеці пазна-ёміліся з настаўнікамі і атры-малі ў падарунак першую кні-гу пра Беларусь.

Э. Оліна,

фота аўтара.

  1. На ўрачыстай лі-нейцы;
  2. Свята ў 23 гімназіі.
  3. С.У. Старыковіч і вучні 1В класа.

НАША СЛОВА № 35 (1394), 29 жніўня 2018 г.

Аўторак, Верасень 4, 2018 0

2 верасня — XXV Дзень беларускага пісьменства

XХV Дзень беларус-кага пісьменства пройдзе ў Іванаве 2 верасня і будзе пры-свечаны тэме «Мая малая ра-дзіма».

Асноўнай пляцоўкай святкавання XXV Дня бела-рускага пісьменства стане га-радскі парк Іванава, як паведа-міў карэспандэнту БЕЛТА намеснік старшыні райвыкан-кама Віталь Клышко. «Плану-ецца, што галоўная пляцоўка размесціцца ў парку. Там ство-рана пэўная інфраструктура, ёсць амфітэатр. Недалёка ад яго будзе ўстаноўлена сцэна, ство-рым умовы для размяшчэння большай колькасці людзей», — расказаў В. Клышко.

Сярод асноўных мера-прыемстваў Дня беларускага пісьменства:

— урачыстая цырымо-нія ўзнагароджвання перамож-цаў Рэспубліканскага конкур-су на лепшы твор у галіне паэ-зіі, прозы, драматургіі, заснава-льнікамі якога з’яўляюцца гра-мадскае аб’яднанне «Саюз пісь-меннікаў Беларусі», Міністэр-ства інфармацыі Рэспублікі Бе-ларусь, іншыя зацікаўленыя;

— «круглы стол» з  удзе-лам замежных паэтаў і пісьмен-нікаў, арганізатарамі якога з’яў-ляюцца Міністэрства інфарма-цыі, грамадскае аб’яднанне «Са-юз пісьменнікаў Беларусі», РВУ «Выдавецкі дом «Звязда», выдавецтва «Мастацкая літа-ратура»;

— навукова-практычная канферэнцыя з удзелам прад-стаўнікоў Нацыянальнай ака-дэміі навук Беларусі, іншых на-вуковых устаноў нашай кра-іны;

— узнагароджванне пе-раможцаў рэспубліканскага творчага конкурсу юных чыта-льнікаў «Жывая класіка», накі-раванага на павышэнне цікава-сці дзяцей і падлеткаў да чытан-ня, выхаванне падрастаючага пакалення на лепшых прыкла-дах нацыянальнай літаратуры, пошук і падтрымку таленавітай моладзі. Заснавальнікамі кон-курсу з’яўляюцца Міністэр-ства інфармацыі, Міністэрства адукацыі, ЗАТ «Сталічнае тэле-бачанне», ГА «Саюз пісьмен-нікаў Беларусі».

Складовай часткай Дня беларускага пісьменства тра-дыцыйна з’яўляецца рэспублі-канская навукова-асветніцкая экспедыцыя «Дарога да Святы-няў» з Дабрадатным агнём ад Труны Гасподняй, у якой прымаюць удзел прадстаўнікі творчай і навуковай інтэліген-цыі, духавенства. Экспедыцыя праходзіць па гарадах і вёсках некалькіх рэгіёнаў краіны і завяршае свой шлях у сталіцы правядзення свята.

Паводле mininform.gov.by.

НАША СЛОВА № 34 (1393), 22 жніўня 2018 г.

Чацвер, Жнівень 30, 2018 0

Памёр Хведар Нюнька

15 жніўня памёр Хве-дар Нюнька, сябар Рады і адзін з заснавальнікаў ЗБС «Баць-каўшчына», вядомы беларускі грамадска-культурны дзеяч у Летуве. Яму было 90 гадоў. Смерць сталася наступствам сур’ёзнай траўмы, атрыманай у верасні мінулага года.

Хведар Якубавіч стаяў ля вытокаў Таварыства бела-рускай культуры ў Літве, якое ўзначальваў дваццаць пяць гадоў, ад моманту заснавання, спрыяючы адраджэнню, заха-ваню і пашырэнню беларускай прысутнасці ў Літоўскай Рэс-публіцы. Дзякуючы дзейнасці спадара Хведара, у Вільні сён-ня працуе беларуская гімназія, імёнамі славутых беларусаў названыя некаторыя вуліцы горада, на магілах беларускіх дзеячаў усталяваныя помнікі і дзясяткі мемарыяльных до-шак, а таксама захаванае месца забойства Кастуся Каліноў-скага на Лукішскім пляцы. Пад кіраўніцтвам Хведара Нюнькі Таварыствам беларускай ку-льтуры былі праведзеныя пяць Канферэнцый беларусаў Балтыі.

Хведар Нюнька ўраж-ваў сваёй нястомнасцю, энергі-чнасцю і меў актыўную грама-дзянскую пазіцыю, заўжды браў актыўны ўдзел у грамад-скіх акцыях і кампаніях —  вы-ступаў у абарону беластоцкай газеты «Ніва», у падтрымку Дома Марыянаў у Лондане, дапамагаў усталёўваць крыжы ў Курапатах… Усяго не пера-лічыць.

З «Бацькаўшчынай» Хведар Якубавіч быў ад самага пачатку і не пакідаў Згурта-ванне без падтрымкі нават у самыя неспрыяльныя для арга-нізацыі перыяды. Ён быў вер-ным сябрам і паплечнікам на-шага Згуртавання. Смерць Хведара Нюнькі для нас — непапраўная страта.

ЗБС «Бацькаўшчына» выказвае спачуванні родным спадара Хведара, а таксама ўсім, хто яго ведаў. Мы шчыра смуткуем разам з вамі.

Управа МГА «ЗБС «Бацькаўшчына».