«Лідскае піва» правяло ў Менску дыктоўку на беларускай мове

Серада, Ліпень 5, 2017 0

ААТ «Лідскае піва» імкнецца падтрымаць ужыванне беларускай мовы: 24 чэрвеня кампанія ў Нацыянальнай бібліятэцы зладзіла «Агульную дыктоўку». Тэкст дыктоўкі выбралі невыпадковы — урывак з кнігі Міхаіла Валодзіна «Менскія гісторыйкі», бо дыктоўка прымеркаваная да 950-годдзя Менска.

Удзельнікаў дыктоўкі, якія атрымалі найвышэйшыя балы, чакалі адмысловыя прызы ад арганізатараў. Але, падобна, для шмат каго удзел у падобнай імпрэзе — ужо падарунак.

— Я вырашыла, што трэба нейкі такі крок зрабіць, каб пачаць размаўляць па-беларуску, і гэтае мерапрыемства будзе для мяне такім крокам, — кажа ўдзельніца дыктоўкі.

Пасля Менска кампанія хоча зладзіць дыктоўкі і ў рэгіёнах. Як прызнаюцца арганізатары, сённяшняя дыктоўка — гэта і для іх чарговы крок да поўнага пераходу на беларускую мову.

Паводле СМІ.

Нягледзячы на ўвесь патрыятызм, папярэджваем: лішняе ўжыванне піва шкодзіць здароўю.

“Лідскае піва”: з павагай да гісторыі і мовы

Серада, Ліпень 5, 2017 0

Бровар «Лідскае піва» 22 чэрвеня прэзентаваў новы гатунак — «Менскае, 1918″. Ён прымеркаваны да 100-х угодкаў абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі, якое адбылося 25 сакавіка 1918 года.

рыльцак

На этыкетцы гатунку размешчаныя бел-чырвона-белыя абрысы БНР. Этыкетка выкананая ў стылістыцы старажытнага вітража.

«Новы прадукт прымеркаваны да даты, калі Менск упершыню стаў сталіцай незалежнай дзяржавы», — гаворыцца ў прэс-рэлізе.

Піва вырабленае ў стылі “еўрапейскі лагер”. Мае 4,7% мацунку. Прэзентацыя новага гатунку адбылася ў кавярні «Грай». Мастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі прачытаў лекцыю пра памятныя мясціны БНР у Менску.

Гэта ўжо не першыя «гістарычныя» гатункі піва ад «Лідскага». Сёлета ў лінейцы з’явіліся лагеры «Менскае, 1067″ і «Менскае, 1499″, адзін з якіх прысвечаны заснаванню Менска, а другі — наданню гораду Магдэбургскага права.

Зміцер Панкавец,

фоты Сяргея Гудзіліна.

Нягледзячы на ўвесь патрыятызм, папярэджваем: лішняе ўжыванне піва шкодзіць здароўю.

НАША СЛОВА № 26 (1333), 28 чэрвеня 2017 г.

Серада, Ліпень 5, 2017 0

“Лідскае піва”:

з павагай да гісторыі і мовы

Бровар «Лідскае піва» 22 чэрвеня прэзентаваў новы гатунак — «Менскае, 1918″. Ён прымеркаваны да 100-х угод-каў абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспуб-лікі, якое адбылося 25 сакавіка 1918 года.

На этыкетцы гатунку размешчаныя бел-чырвона-белыя абрысы БНР. Этыкетка выкананая ў стылістыцы стара-жытнага вітража.

«Новы прадукт пры-меркаваны да даты, калі Менск упершыню стаў сталі-цай незалежнай дзяржавы», — гаворыцца ў прэс-рэлізе.

Піва вырабленае ў сты-лі “еўрапейскі лагер”. Мае 4,7% мацунку. Прэзентацыя новага гатунку адбылася ў ка-вярні «Грай». Мастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі прачытаў лекцыю пра памятныя мясціны БНР у Менску.

Гэта ўжо не першыя «гістарычныя» гатункі піва ад «Лідскага». Сёлета ў лінейцы з’явіліся лагеры «Менскае, 1067″ і «Менскае, 1499″, адзін з якіх прысвечаны заснаванню Менска, а другі — наданню го-раду Магдэбургскага права.

Зміцер Панкавец,

фоты Сяргея Гудзіліна.

Навіны Германіі. Карл-Гайнц Камп, дырэктар Нямецкай федэральнай акадэміі ў палітыцы бяспекі: «Усе высокія словы з Крамля не могуць схаваць таго факту, што эканамічна Расея слабая і робіцца ўсё слабейшай»

Аўторак, Чэрвень 27, 2017 0

Падчас міжнароднай канферэнцыі ў пытаннях бяспекі GLOBSEC 2017 у Браціславе дырэктар Нямецкай федэральнай акадэміі ў палітыцы бяспекі Карл-Гайнц Камп расказаў пра адносіны Еўразвязу з Беларуссю і Расеяй, пра тое, як вярнуць Крым Украіне, а таксама пра вынікі праграмы Еўразвязу «Ўсходняе партнёрства».

 

— Калі мы не можам паўплываць на Расею, мы можам прынамсі паспрабаваць стабілізаваць краіны, якія з’яўляюцца і нашымі, і расейскімі суседзямі. Палітыка добрасуседства тычыцца не толькі эканомікі, але і функцыянальнай дзяржавы, змагання з карупцыяй. Яна тычыцца энергетыкі, стандартаў аховы навакольнага асяроддзя і шэрагу каштоўнасцяў, якія мы спрабуем прыўнесці.

Наколькі я памятаю, ад 2007 да 2013 года Еўразвяз выдаткаваў на праграму «Ўсходняе партнёрства» каля двух з паловай мільярдаў еўра. Гэта да халеры грошай (hell of a lot of money). Ці былі яны выдаткаваныя паспяхова, не так проста сказаць. Напрыклад, у Беларусі мы цяпер назіраем розныя тэндэнцыі, і не заўсёды яны скіраваныя ў кепскі бок. Лукашэнка ўжо шмат гадоў гуляе ў гэтую гульню, балансуючы паміж усходам і захадам. З ягонага гледзішча гэта зразумела. Ён хоча захаваць уладу, а залежнасць ад Расеі вельмі моцная.

Вядома ж, Еўразвяз, патрабуе рэчаў, якія не падабаюцца аўтакратычнаму рэжыму, што дагэтуль існуе ў Беларусі. Але з іншага боку Беларусь вельмі занепакоеная любымі патэнцыйнымі ваеннымі дзеяннямі з боку Расеі. У Беларусі існуе вялікая заклапочанасць, што Расея можа скарыстаць вучэнні «Захад-2017″, каб рэалізаваць сцэнар, падобны да ўкраінскага, і акупаваць частку краіны ці ўсю краіну. Таму ўлады Беларусі спрабуюць крыху адкрыцца для Еўразвязу. Вучэнні запланаваныя на верасень — пабачым, што адбудзецца да таго часу.

Звініць каса — жыве вёска

Аўторак, Чэрвень 27, 2017 0

У другі раз у  аграгарадку Ганчары 10 чэрвеня  2017 года адбыўся  раённы конкурс па ручной касьбе «Звініць каса — жыве вёска». Сэнс мерапрыемства закладзены ў самой назве, і конкурс паказаў, што аматары ручной касьбы ёсць і ў цяперашні час у нашым раёне. Зноў удзельнічалі ў конкурсе майстры касьбы мінулага года: Іван Кароль з аграгарадка Ваверка, Станіслаў Ждонец і Марыя Іванаўна Бальцэвіч з аграгарадка Гуды, Мікалай Сакалоўскі і Дзмітрый Сокалаў з аграгарадка Бердаўка, а таксама самы старэйшы з касцоў Матусевіч Іван Антонавіч (больш за 80 гадоў) з аграгарадка Ганчары. Усіх было 11 касцоў.

полек

Ацэньвалася праца па наступных крытэрыях: хуткасць касьбы, якасць касьбы (вышыня, якая застаецца пасля пракосу), чысціня касьбы ( каб барады не было), эстэтычны выгляд пракосу.

У выніку конкурсу пераможцам стаў Матусевіч Іван Антонавіч, другое месца заняў Ждонец Станіслаў, а трэцяе месца падзялілі Іван Кароль і Яўген Каранюк (Яўген з аграгарадка Ганчары). Асобным падарункам была адзначана  адзіная жанчына-касец Марыя Бальцэвіч.

Фундатары мерапрыемства — «Белаграпрамбанк» і Лідская раённая арганізацыя Беларускага прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу, а таксама мясцовая гаспадарка.

Напрыканцы хочацца сказаць, што для нашых продкаў касьба была не проста знясільвальным маханнем косамі, не проста зразаннем травы і натужлівай працай, а касьба была для іх святочным рытуалам.

Без перабольшвання зазначу, што ў нас таксама атрымалася сапраўднае свята касьбы, па-беларуску шчырае і прыгожае.

Вядучы метадыст ДУ «Лідскі раённы цэнтр

культуры і народнай творчасці»

Ганна Некраш.

НАША СЛОВА № 25 (1332), 21 чэрвеня 2017 г.

Аўторак, Чэрвень 27, 2017 0

Міністр замежных справаў Беларусі

Ўладзімір Макей:

         «Трэба больш размаўляць

                       на беларускай мове»

15 чэрвеня ў Празе цэ-лы дзень гаварылі пра Скары-ну. Адбыліся Міжнародны на-вуковы сімпозіюм, ускладанні кветак да памятнай дошкі на будынку Славянскай біблія-тэкі і на месцы друку першай беларускай Бібліі, адкрыццё дзвюх мастацкіх выставаў, прысвечаных Скарыну.

Міжнародны сімпо-зіюм «Францішак Скарына і Прага» арганізавалі Нацыяна-льная бібліятэка Чэхіі, Нацыя-нальная бібліятэка Беларусі і амбасада Беларусі ў Празе. У ім бралі ўдзел навукоўцы з Бе-ларусі, Літвы і Чэхіі.

Кветкі да памятнай до-шкі Францішку Скарыну ра-зам з удзельнікамі сымпозіюму ўсклаў міністар замежных спраў Беларусі Ўладзімір Ма-кей.

— Трэба больш размаў-ляць на беларускай мове, — міністар замежных справаў Беларусі Ўладзімір Макей ска-заў гэтыя словы ў інтэрвію Ра-дыё Свабода, — калі ты бела-рус, калі разумееш, што без мовы не можа быць краіны — будзе і мова жыць, і краіна раз-вівацца. Але нічога не павінна быць штучна, а павінна ісці ад сэрца.

У будынку былога ка-легіюма езуітаў у Празе, дзе цяпер месціцца Нацыянальная бібліятэка Чэхіі, адкрыліся дзве мастацкія выставы, прысве-чаныя Скарыну.

Падчас адкрыцця вы-ставы беларускай графікі, у якой узялі ўдзел мастакі Ўла-дзімір Вішнеўскі, Валеры Сла-вук і Раман Сустаў, адбылася ўрачыстая перадача кніг шмат-томавага факсімільнага пра-екту «Кніжная спадчына Ска-рыны», які выйшаў у Менску, у фонды Нацыянальнай Біб-ліятэкі Чэшскай Рэспублікі — Славянскай бібліятэкі.

Другая мастацкая вы-става арганізавана Бібліятэкай Урублеўскіх Літоўскай акадэ-міі навук, Славянскай біблія-тэкай Чэхіі і амбасадай Літвы ў Празе. Абедзве выставы пра-цягнуцца два тыдні.

Радыё Свабода.

Агульная беларуская дыктоўка ад «Лідскага піва»

Аўторак, Чэрвень 20, 2017 0

“Агульная дыктоўка” – адзін з галоўных карпаратыўных сацыяльных праектаў ААТ “Лідскае піва” 2017 года. Яго ідэя – даць магчымасць кожнаму беларусу праверыць сваё валоданне беларускай мовай і падтрымаць імкненне ўдасканальваць свае веды.

Старт ініцыятывы адбудзецца 24 чэрвеня ў Нацыянальнай бібліятэцы. Усе жадаючыя змогуць прыйсці на пляцоўку а 12-й гадзіне, каб напісаць пад дыктоўку тэкст на беларускай мове. Праект стане своеасаблівым падарункам кампаніі да 950-годдзя беларускай сталіцы – арганізатары падрыхтавалі спецыяльны тэкст пра Мінск, а чытальнікамі праекту выступяць вядомыя беларусы.

Усе тэксты ўдзельнікаў мерапрыемства ў Нацыянальнай бібліятэцы будуць правераны прафесійнымі філолагамі, вынікі будуць дасланы па электроннай пошце.

Удзельнікі, якія атрымаюць найвышэйшыя балы па выніках дыктоўкі (10 балаў), будуць заахвочаны адмысловымі прызамі ад арганізатараў.

Збор удзельнікаў для рэгістрацыі: 12.00. Пачатак дыктанту: 12.30. Каб прайсці ў залу, дзе адбудзецца дыктант, удзельнікам патрабуецца прайсці праз правы бакавы ўваход бібліятэкі (уваход з боку рэстарана “Мегаполис”, 2 паверх).

 

Звяртаем Вашу ўвагу: колькасць месцаў абмежавана, таму для ўдзелу ў дыктанце запрашаем запоўніць заяўку. Калі ў Вас ёсць цяжкасці з рэгістрацыяй, калі ласка, дашліце інфармацыю з Вашымі кантактнымі дадзенымі на адрас marketing@lidskoe.by – мы абавязкова апрацуем Вашу заяўку і патэлефануем Вам, каб пацвердзіць рэгістрацыю.

Імя, імя па бацьку, прозвішча:

Email:

Кантактны нумар для сувязі:

Ваш поўны паштовы адрас (*удзельнікі, якія пакажуць выдатную пісьменнасць па выніках праверкі дыктантаў, атрымаюць па пошце падарункі):

Навіны Германіі. Як нямецкі фатограф 100 гадоў назад зарабляў на беларускіх краявідах

Панядзелак, Чэрвень 19, 2017 0

Група беларускіх архітэктараў і рэстаўратараў сабрала калекцыю фотакартак Лынтупаў і ваколіцаў, зробленых амаль невядомым у Беларусі фатографам.

Нямецкі фатограф Фрыц Краўскопф нарадзіўся ва Ўсходняй Прусіі ў 1882 годзе. Як нямецкі вайсковец ён трапіў у Беларусь падчас Першай сусветнай вайны. У перыяд акупацыі Краўскопф жыў у Лынтупах на Пастаўшчыне. Пра вайсковую кар’еру Краўскопфа вядома няшмат, а вось вынікі ягонай працы як фатографа захаваліся добра.

гліннікк

— Ён чамусьці меў магчымасць адносна вольна перамяшчацца ўздоўж лініі фронту, па ваколіцах Лынтупаў, — кажа архітэктар і рэстаўратар Вадзім Гліннік, які разам з паплечнікамі сабраў вялікую калекцыю фатаздымкаў Краўскопфа. — Пры гэтым Краўскопф не быў вайсковым фатографам і не фатаграфаваў месцы баёў. Ён займаўся тым, што рабіў здымкі беларускіх краявідаў, друкаваў іх на паштоўках і прадаваў нямецкім салдатам.

Вядома, што на тэрыторыі Беларусі Фрыц Краўскопф знаходзіўся ў 1916-17 гадах. Толькі ў Лынтупах фатограф зрабіў каля 400 здымкаў. Акрамя гэтага Краўскопф фатаграфаваў Камаі, Шэметава, Кабыльнік (цяперашнюю Нарач). Асабліва цікавыя здымкі Краўскопфа, зробленыя ў Полацку.

лынтупык

Агулам за два гады ў Беларусі Краўскопф зрабіў некалькі тысяч фатаграфій. Аднак ягонае імя амаль невядомае беларускім гісторыкам і краязнаўцам.

— Дасюль лічылася, што Краўскопф усяго толькі друкар. Але даследаванні куратара нашай выставы Ядвігі Лукашык даказалі, што ён асабіста фатаграфаваў. І потым са сваіх уласных фатаздымкаў рабіў адбіткі і выпускаў паштоўкі, — кажа Вадзім Гліннік.

Арганізатары выставы высветлілі, што адзін з вядомых здымкаў касцёла ў Камаях таксама належыць Краўскопфу. Вадзім Гліннік кажа, што імя немца неабходна вярнуць ва ўжытак гісторыі беларускага мастацтва і культуры.

Пасля вайны Фрыц Краўскопф вяртаецца ў Прусію, дзе праз два гады адкрывае друкарню, фатаграфуе ваколіцы Кёнігсберга і мірнае жыццё Прусіі. Становіцца даволі вядомым фатографам. З успамінаў ягонага сына вядома, што дзякуючы фатаграфіі Краўскопф даволі добра зарабляў і нават мог сабе дазволіць на-быць аўтамабіль «Мерседэс» высокага класу. Ва ўсёй Прусіі ў той час былі толькі дзве такія машыны.

Большая частка архіва Краўскопфа была знішчана ў 1945 годзе падчас штурму Кёнігсберг савецкімі войскамі. Тады ж загінуў і сам Краўскопф, які адмовіўся ехаць у эвакуацыю. Ацалела толькі частка негатываў. У 1954 годзе была выдадзеная кніга з фотаздымкамі ахопленага агнём Кёнігсберга, іх Краўскопф рабіў у апошнія дні жыцця. Захаваць здымкі ўдалося дзякуючы тром сынам, якія своечасова вывезлі негатывы. Усе трое пазней таксама сталі фатографамі.

— Нам было вельмі цікава прасачыць стаўленне Краўскопфа да беларускіх краявідаў. Ён не здымаў страшных ваенных эпізодаў. На ягоных здымках няма жахаў вайны, няма рэпартажаў з лініі фронту. Краўскопф у асноўным здымаў тылы, адпачынак нямецкіх салдат, яго вельмі цікавіла жыццё мясцовых беларусаў. Ёсць шмат партрэтаў лынтупскіх дзяцей, шмат назіранняў за архітэктурай, — кажа Вадзім Гліннік.

Рэстаўратар дадае, што дзякуючы паштоўкам Краўскопфа цяпер можна больш дакладна аднавіць будынкі ў Полацку. Фатограф вельмі актыўна падарожнічаў. Акрамя Беларусі, шмат здымаў у Латвіі і Польшчы.

Паштовачны бізнэс фатографа квітнеў. На большасці сабраных Вадзімам Гліннікам і яго калегамі паштовак можна пабачыць пасланні ад нямецкіх салдат сваім родным. Яны апісваюць сваё жыццё ў Беларусі і службу на фронце. Здымкі Краўскопфа фактычна былі для іх тым самым, што цяпер інстаграм: з іх дапамогай салдаты паказвалі родным сваё жыццё.

— Цікава, што калі тэрыторыя Беларусі перайшла пад кантроль расейскіх салдат, яны таксама дасылалі дадому паштоўкі Краўскопфа. Мабыць, знаходзілі іх на месцах, дзе паштоўкі друкаваліся, і дасылалі дадому. Існуюць нямецкія паштоўкі з подпісамі па-расейску, — кажа Вадзім Гліннік.

Група архітэктараў і рэстаўратараў, якія ладзяць выставу паштовак, сёння стварае Лынтупскі культурны цэнтр «Культыватар». Праз аўкцыёны яны набываюць фо-такарткі. Каля 40 з іх будуць пастаянна выстаўляцца ў Лынтупах.

— Як чалавек пунктуальны, Краўскопф большасць сваіх здымкаў падпісваў і нумараваў. Па іх можна аднавіць шлях ягоных перамяшчэнняў… Для пачатку стагоддзя ягоныя фота маюць выдатную якасць, — кажа Гліннік.

Фрыц Краўскопф быў далёка не адзіным нямецкім фатографам, які працаваў у Беларусі сто гадоў таму. Аднак ягоныя здымкі ўнікальныя тым, што паказваюць жыццё беларусаў, яны захавалі архітэктурныя дэталі Лынтупаў і По-лацка. Існуе нават некалькі картак, зробленых з борта аэраплана — за сто год да папулярнасці дронаў. Яны з’явіліся дзякуючы таму, што ў Лынтупах дзейнічаў нямецкі аэрадром. Вядомыя нават пахаванні нямецкіх лётчыкаў, якія загінулі пры няўдалых палётах.

— Краўскопф друкаваў паштоўкі і прадаваў іх салдатам, зарабляў такім чынам на жыццё, — кажа Вадзім Гліннік. — А мы дзякуючы гэтаму маем выдатныя дакументы пра жыццё ў Беларусі роўна сто гадоў таму.

Радыё Свабода.

Да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання. «Маляўнічая гісторыя» Ўладзіміра Арлова прыйшла і ў Ліду

Панядзелак, Чэрвень 19, 2017 0

7 чэрвеня ў канферэнц-зале Лідскай раённай бібліятэкі імя Янкi Купалы адбылася прэзентацыя новай кнігі вядомага беларускага майстра гістарычнай літаратуры Ўладзіміра Арлова «Айчына: маляўнічая гісторыя. Ад Рагнеды да Касцюшкі». Гэтая кніга — першая з задуманай пісьменнікам трылогіі па гісторыі Беларусі. Уладзімір Арлоў працаваў над ёй чатыры гады, выдатны беларускі мастак-афармляльнік Павел Татарнікаў — шэсць гадоў.

залак

Кніга адразу знайшла свайго чытача. Толькі ў пачатку бягучага года ў Менску хутка разышліся першыя тры тысячы экземпляраў — былі выдадзены новыя тры тысячы. З Менска кніга «пайшла» па іншых гарадах краіны, і вось днямі дабралася і да Ліды.

— Калі параўноўваць з папярэднімі маімі гістарычнымі кнігамі, — гаворыць пісьменнік, які прыехаў на прэзентацыю сваёй кнігі ў Ліду, — то можна сказаць, што гэта «Краіна Беларусь» для дзяцей і падлеткаў. Але карысна будзе прачытаць яе і дарослым.

Леанід Лаўрэш. Новае з гісторыі лідскай архітэктуры

Панядзелак, Чэрвень 19, 2017 0

Лідская гімназія. Першасны праект Лідскай гімназіі Ежы Бейля не дачакаўся рэалізацыі, бо верагодна, быў занадта дарагі. Аднак планы пабудовы гімназіі не былі адкладзены. Тады Бейль зрабіў пэўную карэктуру першаснага праекту. Памеры будынка былі паменшаны, зменены формы фасадаў. Замест прыгожага, класічнага будынка з цэнтральным рызалітам і багатай дэкарацыяй з «дыяментавай» рустоўкай1 сцен быў спраектаваны, а потым пабудаваны больш сціплы будынак з выразным ухілам у мадэрнізм. Уплыў функцыяналізму адчуваецца ў бакавых фасадах, апаясаных гарызантальнымі пасамі вокнаў. Гэта яшчэ не ёсць стужкавыя вокны ў стылі Ле Карбюззе (дзякуючы каркаснай канструкцыі і адсутнасці апорных сценаў у сучасным будынку, стужачныя вокны Ле Карбюззе рабіліся практычна любой велічыні і канфігурацыі, у тым ліку маглі быць свабодна працягнуты стужкай ўздоўж усяго фасада), пры традыцыйнай канструкцыі будынка гэта было зрабіць немагчыма, аднак аконныя праёмы кожнага з паверхаў злучаны гарызантальнымі ліштвамі ў форме паласы — гэта і стварае выгляд вокнаў Ле Карбюззе. Таксама ідэі функцыяналізму праяўляюцца ў выкарыстанні прынцыпу залежнасці функцыі ад формы. Гэта добра бачна на прыкладзе пабудовы паўдзённага фасада, дзе ад абрысаў агульнага будынка выразна аддзелены аб’ём гімнастычнай залы.

гімназіячб